Honden kennen geen RAS!

Hallo allemaal, Hè dat was weer gezellig. Ik kom net terug met mijn Mechelaar Pep van het hondenspeeluurtje. Twee keer per week spreken wij, een groepje hondenliefhebbers hier in Spanje, met elkaar af om onze viervoeters lekker te laten ravotten, veilig op een omheind terrein, en dat is genieten, dat kan ik je vertellen en niet alleen voor de honden hoor, nee zelf vind ik het ook super gezellig. We lopen rondjes, kletsen ons suf, doen af en toe wat ‘kom voor’, ‘blijf’, ‘zit’, ‘lig’ oefeningen met onze hond en verder laten we die lieverds vooral hun gang gaan. En terwijl ik daar liep en die honden bezig zag bedacht ik me dat we nog heel veel van ze kunnen leren!

Het maakt mijn Mechelaar Pep namelijk geen bal uit hoe de rest eruit zien of waar ze vandaan komen. Zelf is haar kop zo ‘zwart als roet’. Als mens zou ze zo door kunnen gaan voor Zwarte Piet en nog nooit heb ik haar vreemd zien opkijken als de bruine Nina, alias ‘roetmop’, een kruising labrador en nog twee rassen, dus ook nog de ‘bastaard’ in de groep, haar verwelkomt met een grauw en een snauw. Ze maakt er ook geen punt van als het enige mannetje, de magere Podenco Alex, ook wel bekend als ‘gratenbaal’ met haar wil racen. En zonder blikken of blozen is mijn ‘zwarte’ dolgelukkig als ze de drie ‘rooie’ weer ziet, haar Welsh-vriendinnetjes met die ‘sproetenkoppen’. Geweldig toch dat een beetje hond geen onderscheid maakt in ras, cultuur, huidskleur, afkomst, geloof, leeftijd of geslacht! Nee, onderscheid maakt die ‘zwarte’ pas als mij onrecht wordt aangedaan, als ik in paniek raak, onheus wordt bejegend of als er over mij een hele slechte grap wordt gemaakt!

Saludos Mirjam

Van links naar rechts: Nina, Pippa, Fable, Belle, Pep en Alex.

DI-MA-MÁ, het nieuwe normaal in Spanje!

Hallo allemaal, hebben jullie ook al gehoord van DI-MA-MÁ? En dan bedoel ik niét de pizza Casa Di Mama van Dr. Oetker, nee dan heb ik het over de uitdrukking die hoort bij het ‘nieuwe normaal’ hier in Spanje. Het staat voor DIstancia (afstand houden), MAscarilla (masker dragen) en MAnos (handen wassen). Het klinkt prachtig, vooral met die klemtoon op de laatste MÁ en het wordt vast het woord van het jaar, maar ik houd mijn hart vast. Het zal ons toch niet gebeuren dat we die 1,5 meter en dat mondkapje normaal gaan vinden? O nee, geen sprake van, we moeten blijven geloven dat dit tijdelijk is. Tot die tijd houd ik me echt wel aan de regels, tuurlijk, maar het blijft gedoe.

Ik was vanmiddag even shoppen in een overdekt winkelcentrum, op zoek naar wat leuke zomerjurkjes. Liep ik daar met mijn mondkapje op, stik benauwd en ik weet niet of ik de enige ben, maar elke keer als ik dat ding op heb en weet dat ik niet kan krabben heb ik juist jeuk. Daar ging ik, winkel in, winkel uit en elke keer maar weer mijn handen ontsmetten. Ze zien er niet meer uit, net perkament, zo droog! Wat me opviel waren al die looprichtingen in de winkels, overal pijlen die je moet volgen, niks niet even lekker rondsnuffelen, nee de lol is er wel een beetje af op deze manier. Overigens was het stil, doodstil, arme winkeliers en overal ‘rebajas’ (uitverkoop). Ze weten van narigheid niet hoe ze van hun spullen af moeten komen en als je dan toch wat vindt, zoals ik, en op zoek gaat naar de paskamers kom je erachter dat die gesloten zijn. Afgezet met rood/wit lint. Lekker dan! De jurkjes heb ik laten hangen en ik ben onverrichte zake naar huis gegaan. Kom ik thuis, stap ik uit de auto, liggen er twee van die mondkapjes als straatvuil in de goot. Ook zeker het ‘nieuwe normaal!’.

Saludos Mirjam

Transavia, hangmat, koolhydraatarm!

Hoi allemaal, Lekker begin van de dag zeg. Ik hang al vanaf 8 uur vanochtend in de ‘wacht’ bij Transavia en het is nu om precies te zijn 11.32 uur!! Niet te geloven toch. Ik begrijp best dat het meer dan druk is bij dat servicecenter, maar dat is toch geen verrassing? Waarom zetten ze niet een batterij studenten neer om deze piek op te vangen. Kijk normaal zou ik het via ‘Mijn Transavia’ oplossen, maar dat kan niet omdat mijn vluchttijden zijn gewijzigd en als je die niet goedkeurt kan je zelf niks meer, dan MOET je bellen. 11.44 uur. YES, ik heb contact gehad, vlucht is om geboekt en het was binnen 3 minuten geregeld! Als dat bij iedereen zo snel gaat vraag ik me af met hoeveel mensen ze daar zitten in dat servicecenter.

Nou ja, even wat leuks. Ik neem een klein hondje mee naar NL als handbagage via Stichting Vlieg een Dier. Voor mij een kleine moeite, voor het adoptiegezin groot geluk. Ik zal wat foto’s maken als ik met dat beestje aankom in Rotterdam, die laat ik je later zien. Gisteren is mijn nieuwe hangmat bezorgd, echt blij mee. Ik heb hem opgehangen bij de olijfboom, een super gezellig plekje. Er in komen is even lastig, zeker als je je handen vol hebt met je boek, je bril, je telefoon en een blikje drinken, maar als je eenmaal ligt is het heerlijk. Ik zei al tegen Harry ‘Als je me voortaan zoekt, lig ik in de hangmat’.

Nou, ik ga de keuken in, kokkerellen, we eten namelijk sinds vorige week koolhydraatarm, even wennen hoor, geen heerlijke pasta meer, geen broodjes, geen pizza, geen gebakken aardappelen en geen lasagne voorlopig! Maar het is voor een goed doel, er moeten wat kilo’s af. Vanmiddag staat ‘kip in braadzak’ op het menu met allerlei groentes dus ik ga die kip alvast lekker marineren. Geniet van je dag. Saludos Mirjam

%d bloggers liken dit: